Het aanvraagformulier
voor jouw vak

Omdat een vage aanvraag je wél tijd kost. "Kunt u mij een prijsje geven?" zonder foto, zonder maten en zonder adres betekent bellen, appen, misschien langsrijden — en dan blijkt het een klus te zijn die je niet doet, of twee provincies verderop ligt. Bij geen aanvraag ben je niets kwijt. Bij een vage aanvraag ben je een halve avond kwijt aan het uitzoeken dat je er niets aan hebt.

De vragen waarvan het antwoord bepaalt of je ja of nee zegt. Bij een loodgieter is dat spoed: staat er water, dan moet je nu weten of je moet. Bij een hovenier is het bereikbaarheid, want twintig kuub grond door de woonkamer is een heel andere klus dan achterom met een kruiwagen. Bij een schilder zijn het de m² en de staat van de ondergrond. Dat verschil per vak is precies waarom een standaard contactformulier niet werkt.

Omdat één foto tien vragen vervangt. De staat van het kozijn, de hoogte van de gevel, welke ketel er hangt, hoeveel groepen er vrij zijn: dat zie je in twee seconden en het is niet uit te leggen door de telefoon. Zet foto's daarom nooit als optioneel achteraan, maar vraag er gericht naar — "foto van de meterkast met de deur open" levert meer op dan "eventueel foto's toevoegen".

Nee. Hij ziet alleen de vragen die bij zijn eigen klus horen. Wie een laadpaal wil, krijgt de vraag hoe ver die van de meterkast staat; wie een groepenkast laat vervangen krijgt die vraag niet, maar wel de vraag uit welk bouwjaar de woning is. Zo blijft het formulier kort én compleet: kort voor de klant, compleet voor jou. Dat is precies waarom doorvragen beter werkt dan één lange lijst waarin driekwart van de vragen niet van toepassing is.

Het haalt niet alle telefoontjes weg, en dat moet ook niet: gebeld worden is je omzet. Wat het doet is bepalen wélke telefoontjes overblijven. Je belt nog steeds één keer om af te stemmen, en bij spoed hoort iemand gewoon te kunnen bellen. Een formulier vervangt ook je vakmanschap niet — het zorgt er alleen voor dat je dat vakmanschap niet aan uitzoekwerk kwijt bent.